fbpx
sep
14
Wanneer moet je puppy onmiddellijk uit de bench halen?

Benchtraining

Helaas hoor ik nog regelmatig dat puppybaasjes het advies krijgen om de pup in de bench te doen en hem er vooral pas uit te halen als hij stil en rustig is. “Je mag hem er nooit uit halen als hij piept, blaft of jankt”, zo zegt men dan.

Dit advies opvolgen kan resulteren in een pup die in paniek raakt in de bench en de plek als zeer traumatisch gaat ervaren.

Haal je pup in ieder geval direct uit de bench of ren als hij:

  • aaneengesloten zonder pauzes blaft, jankt of piep
  • uit de bench of ren probeert te komen.
  • geen enkele interesse toont in de brokjes of kluifjes die je voor hem in de ren of bench hebt gelegd.
  • je pup op jou gefixeerd is.

Hoe je de bench of rentraining stapsgewijs opbouwt en ervoor zorgt dat je pup het als een veilige plek gaat zien waar hij graag is, leer en lees je uitgebreid in het online programma ‘Vol Vertrouwen Je Puppy Opvoeden’.

aug
30
Ja maar, hij moet het gewoon doen omdat ik dat vraag…

“Ja maar, hij moet het gewoon doen omdat ik het vraag”.

Waarom dan? Omdat jij nou eenmaal zijn baasje bent? Voor je mooie blauwe ogen? Daarom?

Als je een goed oefenplan hebt en je hond een bepaalde oefening stapsgewijs aanleert, zal je hond het uiteindelijk ook gewoon doen, omdat jij het vraagt, omdat hij goed begrijpt wat je van hem wil en omdat je hem in stapjes hebt geleerd bepaald gedrag als gewoonte uit te voeren op commando.

Aan de andere kant, hoe zou jij het vinden als je collega dat ook zou vinden, of zelfs je baas… Ja maar hij moet maar gewoon koffie voor me halen omdat ik dat vraag…” Hoe lang blijf jij met plezier koffie voor hem halen als er nooit iets tegenover staat. Geen dankjewel en voor jou een keertje koffie halen kun je ook wel vergeten.

aug
14
De eerste dagen met je puppy

De eerste dagen met je puppy.

De eerste 3 à 4 dagen is het vooral belangrijk dat je pup aan het gezin en zijn directe omgeving (huis, tuin en de straat in de buurt) went. Maak het verder niet te druk voor je pup. Niet te veel bezoek, wandelen, enz. Dat komt allemaal daarna. Na een dag of 4 zijn pups gewend aan hun nieuwe huis en voelen ze zich thuis, dan is het tijd om verder te gaan met socialiseren en wennen aan de nieuwe wereld.

Aan elkaar wennen.

De pup moet jullie als zijn nieuwe huisgenoten leren kennen en herkennen. Hij heeft natuurlijk nog geen idee dat jullie de intentie hebben om hem zijn verdere leven lang te gaan verzorgen. Het enige wat je pup nu weet is dat hij is weggehaald bij alles wat tot nu toe bekend voor hem was.

Geen nood, puppy’s passen zich snel aan. Maar realiseer je dat het daarom fijn is voor je pup als je het de eerste dagen rustig houd wat betreft bezoek, uitstapjes buiten de deur en andere prikkels.

Voor jou of jullie als nieuwe baasjes moet je natuurlijk wennen aan hoe het is om zo’n puppy nou daadwerkelijk in huis te hebben. Je moet samen je ritme vinden.

Basisbehoeften van je pup.

Het gaat die eerste dagen dus om de basisbehoeften van je pup. Als daaraan is voldaan, komt er ruimte voor andere input.

  • Je pup moet ontspannen kunnen eten en drinken. Bovendien moet zijn eten goed passend voor hem zijn, zodat hij zich goed kan gaan ontwikkelen.
  • Hij moet kunnen slapen en kunnen rusten.
  • Er moet in zijn behoefte, passende bij zijn leeftijd, van ontspannen vs bewegen worden voldaan.
  • Er moet op zijn gezondheid worden gelet.
  • Hij moet tijdig zijn behoeften kunnen doen op een geschikte plaats.

Hoe je al deze dingen het beste aanpakt wordt uitgebreid verder uitgelegd in de eerste module van het online programma ‘Vol Vertrouwen Je Puppy Opvoeden’.

Klik hier voor meer informatie.

jul
30
Moet ik dan altijd met die snoepjes blijven rondlopen?

Misverstand over beloningsgericht trainen: “Moet ik dan altijd met die snoepjes blijven rondlopen?”

Beloningsgericht trainen (en je hond dingen leren überhaupt) is meer dan de hele dag snoepjes uitdelen. Het gaat erom dat je een plan hebt en weet hoe je dat uit moet werken, met of zonder snoepjes.

Voor de eerste fase in dat plan, de hond aanleren wat je precies van hem verwacht, heb je wel iets nodig dat je hond motiveert. Dat kunnen snoepjes zijn maar misschien wordt jouw hond wel helemaal happy van een lekkere massage, even samen rennen of spelen met jou of een andere hond. Bij het kiezen van een beloning gaat het erom dat je hond het als zodanig ervaart! (daarover een andere keer meer).

In een volgende fase van het aanleren, ga je testen of je hond ook echt begrijpt wat je bedoelt. Juist door niet meer iedere keer te belonen, maar een oefening 2 keer te vragen en de eerste keer de beloning achterwege te laten, kun je testen of de hond begrijpt wat je bedoelt. Je vraagt 1 keer ‘zit’, de hond gaat zitten, je beloont niet maar blijft neutraal en geeft vrij. Je vraagt nog een keer ‘zit’. Als je hond nu niet gaat zitten kan dat verschillende oorzaken hebben (en nee, het heeft meestal niets te maken met koppigheid of eigenwijs zijn, 😉 echt niet! ). Als je in de aanleerfase bijvoorbeeld de beloning niet als beloning hebt gebruikt maar als voorwaarde, als omkoopmiddel, zul je nu merken dat de hond de 2e keer niet gaat zitten. Dat is niet de hond zijn schuld (of koppigheid of eigenwijsheid), misschien heb jij hem onbewust geleerd om het aangeleerde gedrag aan de beloning te koppelen in plaats van aan een signaal of commando. Het zou ook kunnen dat je hond moe is, ergens ongemak van heeft of je de oefening ineens te moeilijk maakt en dat hij daarom niet luistert. Kan je hond 2 keer een oefening op vergelijkbare manier uitvoeren terwijl je alleen de 2e oefening beloont? Dan mag je ervan uitgaan dat hij begrijpt wat je bedoelt (in deze context).

Om je hond nu gemotiveerd te houden is het nu juist van groot belang om de beloning af te gaan bouwen, minder voorspelbaar te gaan maken en te gaan vervangen door andere vormen van beloning. Je beloont niet meer iedere keer maar bijvoorbeeld nog gemiddeld 1 op de 3 oefeningen en dan kies je de oefening die sneller, beter of in een moeilijkere omgeving werd uitgevoerd. Zo blijft je hond gemotiveerd.

Ook kun je nu je beloning gaan vervangen door meer functionele beloningen. In plaats van iets lekkers geven, mag je hond weer vrij lopen of gaan snuffelen als beloning. Of als beloning mag hij in of uit de auto springen. Of je doet een deur voor hem open.

Door stapsgewijs een oefening op te bouwen en daarin ook bewust beloningen op een bepaalde manier te gebruiken (en dus ook achterwege te laten, uit te stellen of te vervangen) zal de oefening in de fase komen waarin hij normaal wordt, een automatisme.

jul
15
Wat is een geschikte plaats voor je puppy?

De plaats moet geschikt zijn als rustplaats voor je pup. Om goed en ontspannen te kunnen slapen is het van belang dat je puppy de temperatuur van zijn ligplaats kan reguleren. Dat betekent dat je puppy ervoor moet kunnen kiezen of hij warmer of kouder wil liggen. Zorg dus voor afwisseling in de vloerbedekking die je kiest. Concreet kan dit bijvoorbeeld betekenen dat je een stuk vloer kaal laat, op een stuk vloer een simpel matje of stuk vloerbedekking neerlegt en een stukje vloer voorziet van een zachter, warmer kussen.

De plaats moet niet in de loop liggen. Als er veel ‘huisverkeer’ is direct langs de plaats van je pup, zal hij eerder worden geprikkeld en gestoord tijdens zijn rust.

Aan de andere kant is het ook niet de bedoeling om je puppy te isoleren. Het is een beetje afhankelijk van hoe prikkelgevoelig je puppy is hoeveel afscherming van prikkels hij nodig heeft om zijn rust te kunnen vinden.

Prikkelgevoeligheid van je puppy

Prikkelgevoeligheid is iets wat voor een deel is vastgelegd in het karakter van je puppy maar wat deels ook afhankelijk is van het tijdstip van de dag, de aanwezige personen in de buurt, de vermoeidheid van je pup, wat er de dagen voorafgaand is gebeurd en wat je puppy heeft meegemaakt en bijvoorbeeld ook hoe je puppy zich voelt (als je puppy last heeft van buikpijn bv zal hem dat meestal prikkelgevoeliger maken).

Over het algemeen geldt dat hoe gevoeliger je puppy (in het algemeen of op een bepaald moment) is, hoe meer gedoseerd en beheerst je hem prikkels moet aanbieden.

Soms betekent dat je eigen gedrag aanpassen en rustiger met hem omgaan. Soms betekent dat de omgeving voor je puppy aanpassen zodat minder prikkels hem bereiken of ervoor zorgen dat hij toegang heeft tot minder prikkels.

Deze en nog veel meer informatie over wat een geschikte plaats is voor je puppy, hoe je deze inricht en hoe je je puppy er aan went, vind je in het online programma ‘Vol Vertrouwen Je Puppy Opvoeden.’

jun
25
Wat is het je hond waard??

Een beloning is (pas) een beloning als je hond het zo ervaart. Dus ja, snoepjes kunnen heel effectief zijn als beloning omdat de meeste honden het als iets plezierigs ervaren.

“Hij moet het maar doen voor ‘n aai of mijn stem” werkt voor veel honden niet.

Als je hond datgene wat jij hem geeft niet als beloning ervaart, is hij ook niet gemotiveerd om het gedrag waarvoor je hem ‘beloonde’ te herhalen. 

Kies dus een beloning die je hond ook als beloning ervaart. Dat kan thuis iets anders zijn dan buiten in het park. Hoe waardevoller je hond de beloning ervaart, hoe sterker het leereffect zal zijn. Als ik met mijn hond thuis oefen, gebruik ik gewone brokjes maar als ik in het park oefen in de buurt van andere honden gebruik ik stukjes gedroogd hertensnack of het met andere honden spelen als beloning.

Spelen met andere honden als beloning???

Jazeker, de kunst is om zoveel mogelijk gewenste koppelingen te maken! HOE?

Maak een lijst met dingen die jouw hond als beloning ervaart en geef de beloningen een waarde. Dat ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

  • Aai – 5
  • Gewoon brokje – 15
  • Stukje kaas of gedroogd vlees – 35
  • Samen rennen – 10
  • Spelen met andere onbekende honden – 70
  • Spelen met hondenvriendjes – 90
  • Zwemmen – 15
  • Trekspel doen – 25
  • Snuffelen – 15

Maak ook een lijstje van de dingen die jij belangrijk vindt en waarvan je graag wil dat je hond er heel goed in wordt.

Dat ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

  • Naar jou kijken, op je letten, je in de gaten houden.
  • Komen als je roept (en als je niet roept).
  • Zonder trekken aan de lijn lopen.
  • Wachten op toestemming.
  • Rustig gedrag in huis.

Probeer nu, in zoveel mogelijke situaties, dingen uit lijstje 1 te laten volgen op dingen uit lijstje 2. De dingen uit lijstje 2 kun je om vragen maar je kunt ook een moment kiezen dat je hond dit uit zichzelf doet of toevallig.

  • Naar jou kijken wordt gevolgd door een trekspel.
  • Wachten op toestemming wordt gevolgd door mogen snuffelen.
  • Niet trekken aan de lijn wordt gevolgd door brokjes of stukjes gedroogd vlees.
  • Minste connectie wordt gevolgd door mogen spelen met een hondenvriendje.

Hoe zien jouw lijstjes eruit en welke koppelingen ga jij proberen te maken? Laat het ons weten in een reactie hieronder.

jun
16
10 jaar Cani-Connect! Dit is waar het voor mij allemaal om gaat…

10 Jaar geleden startte ik met Cani-Connect Hondengedragscentrum. De afgelopen 10 jaar heb ik honderden baasjes mogen begeleiden bij de opvoeding en training van hun hond.

Marion was één van die baasjes. 

Een ambitieuze vrouw, moeder van 2 jonge kinderen. Zij had samen met haar man heel bewust de keuze gemaakt om een pup in huis te gaan nemen. Ze hadden zich goed verdiept in de verschillende raseigenschappen en een keuze gemaakt voor een wat kleinere, zachtaardige maar wel energieke hond. Marion had geen ervaring met het opvoeden van honden maar wel een duidelijk beeld van wat zij wilde van haar hond en ook wat zij absoluut niet wilde. Ze wilde haar hond leren begrijpen, weten waarom hij dingen doet en iemand die meekeek en adviseerde bij de opvoeding en training.

Marion is al jaren een goede klant van mij.

Bij het opvoeden van haar eerste pup heb ik haar en haar gezin mogen begeleiden. In de eerste puppy periode intensief, toen waren er heel veel vragen en de pup bracht nogal wat uitdagingen met zich mee. Toen de dagelijkse dingen onder controle waren en Marion, haar gezin en de pup meer een team werden, ging de frequentie van begeleiding omlaag naar een soort ‘onderhoudsdosering’ ;-).

De pup werd volwassen en een aantal jaren later belde zij opnieuw. Zij was ondertussen verhuisd, ik ook (toevallig of niet dezelfde kant op :-)) en ze vroeg me om mee te kijken voor een tweede hond in hun gezin. Super, heel graag!

Ik heb haar kunnen begeleiden en adviseren in de keuze van de fokker en de pup. En ook weer een bijdrage kunnen leveren aan de opvoeding en training van deze nieuwe huisgenoot. Want hoewel het hele gezin inmiddels natuurlijk veel meer weet over honden, hoe ze leren en de opvoeding en training ervan, bracht deze nieuwe pup met zijn eigen karakter ook eigen uitdagingen met zich mee. En de andere hond die er al was begon ineens weer pubergedrag te vertonen, hoe moesten ze daar mee omgaan?

Om mee te mogen gaan en te mogen adviseren en begeleiden in zo’n proces voelt als een eer. Ik wordt dan betrokken en mag een rol spelen in iets wat veel impact heeft op iemand z’n leven.

De manier waarop ik mensen daarbij begeleid heeft zich de afgelopen 10 jaar, sinds mijn beta brein eindelijk kon gaan samenwerken met mijn hart (heb je gemist hoe schepen en heilige vuurtjes bij elkaar kwamen? Lees dan hier verder), beetje bij beetje steeds scherper gevormd.

Een kleine verandering hier, een beetje bijschaven daar. Er is niet één ideale manier. Maar de typische ‘karaktereigenschappen’ van mijn manier van begeleiden komen wel steeds sterker naar voren. En ook de klanten die zich daar prettig bij voelen en die daarbij passen :-).

Ik vind het belangrijk dat de trainingen voor hond en baas plezierig zijn om te doen. Ik vertel mensen niet alleen maar wat ze moeten (kunnen) doen, maar vind het ook belangrijk dat ze begrijpen waarom. Dan worden oefeningen en adviezen veel beter uitgevoerd en gaan ze ook echt werken.  

Maar weet je, ik kan veel beter mijn klanten aan het woord laten. Ik heb ze gevraagd naar hoe ze mijn begeleiding zouden omschrijven en waarom ze daarvoor hebben gekozen.

Dit zijn een paar reacties die ik toen mocht ontvangen. 

Je geduld…ook als het wat minder goed gaat of niet snel kun je je eraan aanpassen en voel ik me nooit opgejaagd en help je om de oefening eventueel indien nodig aan te passen.”

“Je bent altijd rustig, geeft niet direct antwoord, valt mensen niet af. Je denkt na en geeft dan een suggestie. Je snapt dat de baas wat wil maar denkt sterk vanuit de hond. En het karakter van de hond.”

“Je kennis en deskundigheid van en over honden, staat bovenaan! Ik vind dat jij heel goed kan observeren, autonoom kan denken en dat je leerstof helder overbrengt.”

En deze dan nog, eentje die ik eigenlijk niet zo goed durf te delen maar die het wel heel mooi samenvat. En waar ik, als ik het toelaat, dan stiekem ook wel trots op ben :-).

Eerste wat in me opkomt: analytisch, inspirerend, innovatief! Maar ik kan nog heel veel meer zeggen waarom ik jou geweldig goed vind. Ik vind je doortastend en vindingrijk. Je zult nooit op de automatische piloot zonder na te denken zomaar iets zeggen. Je kijkt, luistert (met een open mind), denkt na en komt dan met een oplossing (als Wiki de Viking 😉). Dat geeft heel veel vertrouwen. Je zorgt altijd voor een veilige en plezierige setting voor de honden en hun baas. Je kunt mensen overtuigen en hondengedrag nadoen. Ik denk nog steeds; je moet op de buis! Want je bent volgens mij de beste hondentrainer/gedragstherapeut en grappig!”

Hier gaat het om voor mij, om dit voor mensen te kunnen betekenen en om ze op zo’n manier te kunnen helpen.

Dit is waarom ik met Cani-Connect gestart ben 10 jaar geleden en waarom ik ook de komende jaren je met veel passie, gedrevenheid, geduld en duidelijke uitleg wil helpen om het beste uit je hond en jullie relatie te halen.

jun
10
Help! Mijn pup gaat puberen!

De puberteit…de overgang van de puppyfase naar volwassenheid. Een periode waarvan menig hondeneigenaar al wakker ligt nog voordat hij de pup mag ophalen, alleen al door allerlei wilde verhalen die hierover de ronde doen.

Deze fase begint ergens tussen de 6 en 12 maanden. Afhankelijk van de ontwikkeling van de hond. Net als bij mensen, de een is er wat vlotter mee en heeft er meer ‘last van’ dan de ander.
Maar ook hetzelfde als bij mensenkinderen geloof ik dat je bij honden de basis legt in de periode ervoor.

Je puberhond wordt nog verder zelfstandig.  Door de grotere zelfstandigheid zal je puber andere keuzes maken dan voorheen in een vergelijkbare situatie. Net als bij mensen-pubers komt het ook bij honden vaker voor dat onze prioriteiten en wat wij van ze willen niet overeenkomen met wat de hond wil, wat hij op dat moment belangrijk vindt. Dit kan hem in situaties brengen waarin hij (onbedoeld) ongewenste gedragingen leert.

Het kan er in deze periode op lijken dat je hond bepaalde dingen hij tot nu toe al best wel aardig deed, onder de knie had (dacht je althans) ineens is vergeten. Het lijkt ineens weg te zijn. Dat is niet zo! Gedeeltelijk kan dit ‘ineens verdwijnen van reeds aangeleerd gedrag of oefeningen’  vaak worden verklaard doordat je, als dingen goed gaan, geneigd bent om beloningen te minderen en soms te snel te weinig aandacht aan het gedrag blijft besteden. Dan zal het gedrag in kwaliteit ook snel minder worden. Als je dat niet tijdig signaleert en ingrijpt, lijkt het gedrag dan ‘ineens weg’.

Daarbij komt dan de verschuiving van prioriteit door de leeftijdsfase waarin je hond terecht komt. Je zou het kunnen zien als een ladekastje met boven elkaar een heleboel lades. De bovenste lades kan je hond het makkelijkste bij en deze zal hij snel aanspreken. Tot nu toe zaten allerlei aangeleerde gedragingen en oefeningen in deze bovenste lades. Door de puberteit zijn er wat lades van plek veranderd. Het aangeleerde gedrag en de gekende oefeningen zijn er nog wel maar ze zijn in lades terecht gekomen die wat lager zitten. Ze zijn wat moeilijker aanspreekbaar geworden. Andere gedragingen zijn in lades erboven terecht gekomen. Hoe betere basis je hebt gelegd in de periode hieraan voorafgaand, hoe minder ver de lades nu wegzakken en hoe gemakkelijker je ze weer bovenin je kastje kunt krijgen.

In veel oefeningen en aangeleerde gedragingen en gewoontes is het verstandig om stapjes terug te doen. Leg de lat iets minder hoog. Zodra je gedrag of oefeningen uit een bepaald laatjes kunt belonen, zal dat laatje weer wat omhoog schuiven, richting de plaats waar je het hebben wil. Als je te lang wacht, een oefening te moeilijk maakt, is de hond afgeleid, kiest hij voor andere prioriteiten, kun je hem niet belonen en gaat je laatje weer dicht op dezelfde plek of erger nog, hij schuift naar beneden.

In de puberteit worden honden geslachtsrijp. Hun geslachtshormonen komen op gang. Daardoor ervaart je puberhond de wereld op een andere manier. Over het algemeen zul je merken dat je puber, nog meer dan voorheen, op de buitenwereld om hem heen is ingesteld. Alle informatie die de wereld bevat, vooral in geuren, zullen veel meer zijn aandacht trekken. Geuren worden een bron van superbelangrijke informatie voor je puber. Voorheen kon hij nog niet zoveel met de geur van plasjes van andere honden. Nu vertellen deze geuren hem hele verhalen. Je hond kan het lezen als een soort streepjescode, hoe oud was de hond, mannetje of vrouwtje, ziek, wat de ander heeft gegeten, enz? Doordat je puberhond verandert komt dit soort informatie nu ineens voor hem vrij en wordt het van groot belang. Geef hem dan ook de tijd om deze informatie tot zich te nemen.

jun
01
En toen gebeurde het

De vorige keer vertelde ik je hoe ik mezelf verbaasde en ervan schrok dat al die bèta in de scheepsbouwkunde nu blijkbaar toch niet genoeg was (voor mij als ultiem beta persoon, dacht ik ;-))… het was niet waar mijn vuurtje voor brandde. Waar ik voor uit mijn bed sprong, warm van werd, van ging stuiteren, méér van wilde…

En hoe iedere vrijdagmiddag weer, en steeds vaker ook op andere dagen, mij dat gevoel bekroop …en steeds sterker werd. Tot op ‘n dag…ik de knoop doorhakte…ok, ik ga het anders doen!

Onder het motto: ‘je kunt beter spijt hebben van iets dat je gedaan hebt dan van iets dat je niet gedaan hebt’, nam ik ontslag.

(klik hier als je het begin van dit verhaal hebt gemist en wil weten wat er op die vrijdagmiddag op de A2 gebeurde…)

Hoe kom je dan van de schepen tussen de honden terecht?
Op dat moment had ik zelf 2 honden. Gedreven door mijn beta brein ging ik op zoek naar informatie over hoe ik hen moest opvoeden, hoe ik ervoor moest zorgen dat ze naar me gingen luisteren en hoe ik me als hun baasjes moest gedragen.

En wat denk je? Boeken vól met informatie, allemaal met dé juiste methodes en oefeningen die je gedaan móet hebben. En allemaal anders…

Dus wilde mijn beta brein weten wat er dan achter die informatie zat. Waarom zou dát dé methode zijn, waarop is dat gebaseerd, welke theorieën zitten erachter?

En zo leidden de boeken en internet me naar steeds meer inhoudelijke workshops, seminars en een opleiding tot instructeur en gedragstherapeut voor honden.


En toen gebeurde het… 

Met mijn eigen honden was ik actief trainend bij een hondensportvereniging en daar hadden ze me ondertussen gevraagd om de puppycursus te gaan verzorgen.

En tadaaa…..! Daar voelde ik dat dingen samen begonnen te komen. Aan de ene kant was mijn beta brein nu tevreden en voldaan: ik wilde dingen snappen, er moest een plan komen voor een probleem, ik dacht erover na, analyseerde en bedacht een oplossing.
En aan de andere kant, met dat analyseren, met het plan om het probleem op te lossen kon ik nu écht iemand helpen.

Mijn uitleg, handvatten, adviezen en oefeningen maakten nu verschil, het had impact! Een hond en zijn baasje leerden elkaar begrijpen, ik zag hun relatie groeien en ze meer (of weer) vertrouwen in elkaar krijgen. Dáár gaat mijn hart sneller van kloppen, daar spring ik voor mijn bed uit, daar brandt mijn vuurtje voor, dat is waar ik meer van wil!

“Dáár moet je je werk van maken!” zeiden mensen, dit is wat bij jou past, je staat helemaal te stralen als je ermee bezig bent. En dat was en is zo, maar toch sloeg de onzekerheid toe. Had ik er echt wel goed aan gedaan? Moest ik niet voor de zekerheid kiezen? Kon ik dit wel? Waar moest ik beginnen?

“Huppakee San! Wie A zegt moet ook B zeggen en wat ik doe wil ik goed doen, dus aan de slag!”

 

In Rotterdam startte ik Cani-Connect Hondengedragscentrum. De afgelopen 10 jaar heb ik honderden baasjes mogen begeleiden bij de opvoeding en training van hun hond.

mei
31
Ogen op steeltjes
Loop jij ook de hele wandeling met ogen op steeltjes?

Ik deed dat wel….en nog steeds, ook met mijn ‘nieuwe’, niet reactieve hond, betrap ik mezelf er nog af en toe op dat ik de hele omgeving scan en onrustig word van onoverzichtelijke hoeken en kruisingen….

Het ‘trauma’ dat ik over heb gehouden aan mijn reactieve hond. Ik hield er altijd rekening mee in wat voor gebieden en wat op wat voor tijdstippen ik met haar ging lopen. Maar toch was ik altijd op mijn hoede…

Ik baalde er regelmatig van dat ik niet ‘gewoon’ met haar naar het bos kon, zonder me zorgen te hoeven maken en het hart in mijn keel voelen kloppen bij iedere schim die ik ergens dacht te zien bewegen.

“O, wat is dat? daar komen mensen aan….hebben ze een hond bij zich? kinderen die lawaai maken en heen en weer rennen? of nog erger op fietsjes? wapperende kleren aan hebben?”

“Een hond zie ik…ok, is hij aangelijnd? Ja, pfjoew! Dan kunnen we onze weg vervolgen en op gepaste afstand passeren.” ” Of nee, wacht even de hond loopt los, en hij loopt ver bij zijn baasje vandaan…en zijn baasje is drukker met zijn telefoon dan met de hond. De kans dat hij ons op tijd gaat zien en zijn hond bij zich roept schat ik klein in.” “Heeft de hond ons al gezien? Nee, nog niet. Hoe beweegt hij? waar is hij mee bezig? hoe schat ik in dat hij zal reageren als hij ons in de gaten krijgt?” …. “Mnee…. toch maar geen risico nemen, ik heb geen zin in trammelant en discussies over “ja maar mijn hond doet niets hoor en wil alleen maar spelen” … ja ja maar die van mij kan wel iets doen en ze wil niet spelen!”

Iedere wandeling weer verliep het zo. Ik koos gebieden met overzicht en kwam bijvoorbeeld alleen in de winter in het bos, omdat ik er dan door de bomen heen kon kijken en zien wat er aan kwam. Anders liep ik liever op open stukken, tussen de weilanden bijvoorbeeld of op het strand. Maar dan wel op stukken en tijden waar het erg rustig was. In losloopgebieden kwam je mij al helemaal niet tegen. Daar baalde ik van hoor, ik vond dat erg jammer want ik had ook een hond genomen omdat ik het leuk vond om af en toe met mensen en honden samen te kunnen lopen (wat met de hond daarvoor ook geen enkel probleem was).

Het heeft me lange tijd gekost om te accepteren wie zij was en wat zij nodig had om buiten ontspannen te kunnen wandelen. Dat strookte helemaal niet met het plaatje wat ik in mijn hoofd had en wat ik graag wilde doen met mijn hond. En misschien als ik eerlijk ben, heb ik het nooit helemaal geaccepteerd…

Maar juist dat heeft me ook veel geleerd. Heeft ervoor gezorgd dat ik steeds verder bleef zoeken. Naar manieren, oefeningen, dingen die ons konden helpen om het voor háár én voor mij zo aangenaam en ontspannen mogelijk te maken buiten.

En die ervaringen deel ik met je in de training reactieve honden! De oefeningen en hulpmiddelen die ons het meest hebben geholpen om zoveel mogelijk ‘normaal’ te kunnen bewegen ‘in het wild’.

Ik had nu tools om moeilijke situaties op een rustige manier en volgens een bepaalde strategie te begeleiden. Ik kon voorkomen dat ze escaleerden. Ik kon ons er rustig doorheen of langs loodsen. Ik kreeg weer vertrouwen in ons als team en kon weer op een leuke manier samen op pad en genieten van en met mijn hond, we konden samen weer plezier hebben!

Er start weer een nieuwe training reactieve honden in september 2019! De theorieles is op vrijdag 6 september (de theorie kun je eventueel ook uit het ebook halen) en vanaf zaterdag 14 september starten de praktijklessen.

Tot eind juni 2019 kun je inschrijven met korting!
https://caniconnect.nl/training-reactieve-honden/

1 2 3 8