fbpx
jul
15
Wat is een geschikte plaats voor je puppy?

De plaats moet geschikt zijn als rustplaats voor je pup. Om goed en ontspannen te kunnen slapen is het van belang dat je puppy de temperatuur van zijn ligplaats kan reguleren. Dat betekent dat je puppy ervoor moet kunnen kiezen of hij warmer of kouder wil liggen. Zorg dus voor afwisseling in de vloerbedekking die je kiest. Concreet kan dit bijvoorbeeld betekenen dat je een stuk vloer kaal laat, op een stuk vloer een simpel matje of stuk vloerbedekking neerlegt en een stukje vloer voorziet van een zachter, warmer kussen.

De plaats moet niet in de loop liggen. Als er veel ‘huisverkeer’ is direct langs de plaats van je pup, zal hij eerder worden geprikkeld en gestoord tijdens zijn rust.

Aan de andere kant is het ook niet de bedoeling om je puppy te isoleren. Het is een beetje afhankelijk van hoe prikkelgevoelig je puppy is hoeveel afscherming van prikkels hij nodig heeft om zijn rust te kunnen vinden.

Prikkelgevoeligheid van je puppy

Prikkelgevoeligheid is iets wat voor een deel is vastgelegd in het karakter van je puppy maar wat deels ook afhankelijk is van het tijdstip van de dag, de aanwezige personen in de buurt, de vermoeidheid van je pup, wat er de dagen voorafgaand is gebeurd en wat je puppy heeft meegemaakt en bijvoorbeeld ook hoe je puppy zich voelt (als je puppy last heeft van buikpijn bv zal hem dat meestal prikkelgevoeliger maken).

Over het algemeen geldt dat hoe gevoeliger je puppy (in het algemeen of op een bepaald moment) is, hoe meer gedoseerd en beheerst je hem prikkels moet aanbieden.

Soms betekent dat je eigen gedrag aanpassen en rustiger met hem omgaan. Soms betekent dat de omgeving voor je puppy aanpassen zodat minder prikkels hem bereiken of ervoor zorgen dat hij toegang heeft tot minder prikkels.

Deze en nog veel meer informatie over wat een geschikte plaats is voor je puppy, hoe je deze inricht en hoe je je puppy er aan went, vind je in het online programma ‘Vol Vertrouwen Je Puppy Opvoeden.’

jun
25
Wat is het je hond waard??

Een beloning is (pas) een beloning als je hond het zo ervaart. Dus ja, snoepjes kunnen heel effectief zijn als beloning omdat de meeste honden het als iets plezierigs ervaren.

“Hij moet het maar doen voor ‘n aai of mijn stem” werkt voor veel honden niet.

Als je hond datgene wat jij hem geeft niet als beloning ervaart, is hij ook niet gemotiveerd om het gedrag waarvoor je hem ‘beloonde’ te herhalen. 

Kies dus een beloning die je hond ook als beloning ervaart. Dat kan thuis iets anders zijn dan buiten in het park. Hoe waardevoller je hond de beloning ervaart, hoe sterker het leereffect zal zijn. Als ik met mijn hond thuis oefen, gebruik ik gewone brokjes maar als ik in het park oefen in de buurt van andere honden gebruik ik stukjes gedroogd hertensnack of het met andere honden spelen als beloning.

Spelen met andere honden als beloning???

Jazeker, de kunst is om zoveel mogelijk gewenste koppelingen te maken! HOE?

Maak een lijst met dingen die jouw hond als beloning ervaart en geef de beloningen een waarde. Dat ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

  • Aai – 5
  • Gewoon brokje – 15
  • Stukje kaas of gedroogd vlees – 35
  • Samen rennen – 10
  • Spelen met andere onbekende honden – 70
  • Spelen met hondenvriendjes – 90
  • Zwemmen – 15
  • Trekspel doen – 25
  • Snuffelen – 15

Maak ook een lijstje van de dingen die jij belangrijk vindt en waarvan je graag wil dat je hond er heel goed in wordt.

Dat ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

  • Naar jou kijken, op je letten, je in de gaten houden.
  • Komen als je roept (en als je niet roept).
  • Zonder trekken aan de lijn lopen.
  • Wachten op toestemming.
  • Rustig gedrag in huis.

Probeer nu, in zoveel mogelijke situaties, dingen uit lijstje 1 te laten volgen op dingen uit lijstje 2. De dingen uit lijstje 2 kun je om vragen maar je kunt ook een moment kiezen dat je hond dit uit zichzelf doet of toevallig.

  • Naar jou kijken wordt gevolgd door een trekspel.
  • Wachten op toestemming wordt gevolgd door mogen snuffelen.
  • Niet trekken aan de lijn wordt gevolgd door brokjes of stukjes gedroogd vlees.
  • Minste connectie wordt gevolgd door mogen spelen met een hondenvriendje.

Hoe zien jouw lijstjes eruit en welke koppelingen ga jij proberen te maken? Laat het ons weten in een reactie hieronder.

jun
16
10 jaar Cani-Connect! Dit is waar het voor mij allemaal om gaat…

10 Jaar geleden startte ik met Cani-Connect Hondengedragscentrum. De afgelopen 10 jaar heb ik honderden baasjes mogen begeleiden bij de opvoeding en training van hun hond.

Marion was één van die baasjes. 

Een ambitieuze vrouw, moeder van 2 jonge kinderen. Zij had samen met haar man heel bewust de keuze gemaakt om een pup in huis te gaan nemen. Ze hadden zich goed verdiept in de verschillende raseigenschappen en een keuze gemaakt voor een wat kleinere, zachtaardige maar wel energieke hond. Marion had geen ervaring met het opvoeden van honden maar wel een duidelijk beeld van wat zij wilde van haar hond en ook wat zij absoluut niet wilde. Ze wilde haar hond leren begrijpen, weten waarom hij dingen doet en iemand die meekeek en adviseerde bij de opvoeding en training.

Marion is al jaren een goede klant van mij.

Bij het opvoeden van haar eerste pup heb ik haar en haar gezin mogen begeleiden. In de eerste puppy periode intensief, toen waren er heel veel vragen en de pup bracht nogal wat uitdagingen met zich mee. Toen de dagelijkse dingen onder controle waren en Marion, haar gezin en de pup meer een team werden, ging de frequentie van begeleiding omlaag naar een soort ‘onderhoudsdosering’ ;-).

De pup werd volwassen en een aantal jaren later belde zij opnieuw. Zij was ondertussen verhuisd, ik ook (toevallig of niet dezelfde kant op :-)) en ze vroeg me om mee te kijken voor een tweede hond in hun gezin. Super, heel graag!

Ik heb haar kunnen begeleiden en adviseren in de keuze van de fokker en de pup. En ook weer een bijdrage kunnen leveren aan de opvoeding en training van deze nieuwe huisgenoot. Want hoewel het hele gezin inmiddels natuurlijk veel meer weet over honden, hoe ze leren en de opvoeding en training ervan, bracht deze nieuwe pup met zijn eigen karakter ook eigen uitdagingen met zich mee. En de andere hond die er al was begon ineens weer pubergedrag te vertonen, hoe moesten ze daar mee omgaan?

Om mee te mogen gaan en te mogen adviseren en begeleiden in zo’n proces voelt als een eer. Ik wordt dan betrokken en mag een rol spelen in iets wat veel impact heeft op iemand z’n leven.

De manier waarop ik mensen daarbij begeleid heeft zich de afgelopen 10 jaar, sinds mijn beta brein eindelijk kon gaan samenwerken met mijn hart (heb je gemist hoe schepen en heilige vuurtjes bij elkaar kwamen? Lees dan hier verder), beetje bij beetje steeds scherper gevormd.

Een kleine verandering hier, een beetje bijschaven daar. Er is niet één ideale manier. Maar de typische ‘karaktereigenschappen’ van mijn manier van begeleiden komen wel steeds sterker naar voren. En ook de klanten die zich daar prettig bij voelen en die daarbij passen :-).

Ik vind het belangrijk dat de trainingen voor hond en baas plezierig zijn om te doen. Ik vertel mensen niet alleen maar wat ze moeten (kunnen) doen, maar vind het ook belangrijk dat ze begrijpen waarom. Dan worden oefeningen en adviezen veel beter uitgevoerd en gaan ze ook echt werken.  

Maar weet je, ik kan veel beter mijn klanten aan het woord laten. Ik heb ze gevraagd naar hoe ze mijn begeleiding zouden omschrijven en waarom ze daarvoor hebben gekozen.

Dit zijn een paar reacties die ik toen mocht ontvangen. 

Je geduld…ook als het wat minder goed gaat of niet snel kun je je eraan aanpassen en voel ik me nooit opgejaagd en help je om de oefening eventueel indien nodig aan te passen.”

“Je bent altijd rustig, geeft niet direct antwoord, valt mensen niet af. Je denkt na en geeft dan een suggestie. Je snapt dat de baas wat wil maar denkt sterk vanuit de hond. En het karakter van de hond.”

“Je kennis en deskundigheid van en over honden, staat bovenaan! Ik vind dat jij heel goed kan observeren, autonoom kan denken en dat je leerstof helder overbrengt.”

En deze dan nog, eentje die ik eigenlijk niet zo goed durf te delen maar die het wel heel mooi samenvat. En waar ik, als ik het toelaat, dan stiekem ook wel trots op ben :-).

Eerste wat in me opkomt: analytisch, inspirerend, innovatief! Maar ik kan nog heel veel meer zeggen waarom ik jou geweldig goed vind. Ik vind je doortastend en vindingrijk. Je zult nooit op de automatische piloot zonder na te denken zomaar iets zeggen. Je kijkt, luistert (met een open mind), denkt na en komt dan met een oplossing (als Wiki de Viking 😉). Dat geeft heel veel vertrouwen. Je zorgt altijd voor een veilige en plezierige setting voor de honden en hun baas. Je kunt mensen overtuigen en hondengedrag nadoen. Ik denk nog steeds; je moet op de buis! Want je bent volgens mij de beste hondentrainer/gedragstherapeut en grappig!”

Hier gaat het om voor mij, om dit voor mensen te kunnen betekenen en om ze op zo’n manier te kunnen helpen.

Dit is waarom ik met Cani-Connect gestart ben 10 jaar geleden en waarom ik ook de komende jaren je met veel passie, gedrevenheid, geduld en duidelijke uitleg wil helpen om het beste uit je hond en jullie relatie te halen.

jun
10
Help! Mijn pup gaat puberen!

De puberteit…de overgang van de puppyfase naar volwassenheid. Een periode waarvan menig hondeneigenaar al wakker ligt nog voordat hij de pup mag ophalen, alleen al door allerlei wilde verhalen die hierover de ronde doen.

Deze fase begint ergens tussen de 6 en 12 maanden. Afhankelijk van de ontwikkeling van de hond. Net als bij mensen, de een is er wat vlotter mee en heeft er meer ‘last van’ dan de ander.
Maar ook hetzelfde als bij mensenkinderen geloof ik dat je bij honden de basis legt in de periode ervoor.

Je puberhond wordt nog verder zelfstandig.  Door de grotere zelfstandigheid zal je puber andere keuzes maken dan voorheen in een vergelijkbare situatie. Net als bij mensen-pubers komt het ook bij honden vaker voor dat onze prioriteiten en wat wij van ze willen niet overeenkomen met wat de hond wil, wat hij op dat moment belangrijk vindt. Dit kan hem in situaties brengen waarin hij (onbedoeld) ongewenste gedragingen leert.

Het kan er in deze periode op lijken dat je hond bepaalde dingen hij tot nu toe al best wel aardig deed, onder de knie had (dacht je althans) ineens is vergeten. Het lijkt ineens weg te zijn. Dat is niet zo! Gedeeltelijk kan dit ‘ineens verdwijnen van reeds aangeleerd gedrag of oefeningen’  vaak worden verklaard doordat je, als dingen goed gaan, geneigd bent om beloningen te minderen en soms te snel te weinig aandacht aan het gedrag blijft besteden. Dan zal het gedrag in kwaliteit ook snel minder worden. Als je dat niet tijdig signaleert en ingrijpt, lijkt het gedrag dan ‘ineens weg’.

Daarbij komt dan de verschuiving van prioriteit door de leeftijdsfase waarin je hond terecht komt. Je zou het kunnen zien als een ladekastje met boven elkaar een heleboel lades. De bovenste lades kan je hond het makkelijkste bij en deze zal hij snel aanspreken. Tot nu toe zaten allerlei aangeleerde gedragingen en oefeningen in deze bovenste lades. Door de puberteit zijn er wat lades van plek veranderd. Het aangeleerde gedrag en de gekende oefeningen zijn er nog wel maar ze zijn in lades terecht gekomen die wat lager zitten. Ze zijn wat moeilijker aanspreekbaar geworden. Andere gedragingen zijn in lades erboven terecht gekomen. Hoe betere basis je hebt gelegd in de periode hieraan voorafgaand, hoe minder ver de lades nu wegzakken en hoe gemakkelijker je ze weer bovenin je kastje kunt krijgen.

In veel oefeningen en aangeleerde gedragingen en gewoontes is het verstandig om stapjes terug te doen. Leg de lat iets minder hoog. Zodra je gedrag of oefeningen uit een bepaald laatjes kunt belonen, zal dat laatje weer wat omhoog schuiven, richting de plaats waar je het hebben wil. Als je te lang wacht, een oefening te moeilijk maakt, is de hond afgeleid, kiest hij voor andere prioriteiten, kun je hem niet belonen en gaat je laatje weer dicht op dezelfde plek of erger nog, hij schuift naar beneden.

In de puberteit worden honden geslachtsrijp. Hun geslachtshormonen komen op gang. Daardoor ervaart je puberhond de wereld op een andere manier. Over het algemeen zul je merken dat je puber, nog meer dan voorheen, op de buitenwereld om hem heen is ingesteld. Alle informatie die de wereld bevat, vooral in geuren, zullen veel meer zijn aandacht trekken. Geuren worden een bron van superbelangrijke informatie voor je puber. Voorheen kon hij nog niet zoveel met de geur van plasjes van andere honden. Nu vertellen deze geuren hem hele verhalen. Je hond kan het lezen als een soort streepjescode, hoe oud was de hond, mannetje of vrouwtje, ziek, wat de ander heeft gegeten, enz? Doordat je puberhond verandert komt dit soort informatie nu ineens voor hem vrij en wordt het van groot belang. Geef hem dan ook de tijd om deze informatie tot zich te nemen.

jun
01
En toen gebeurde het

De vorige keer vertelde ik je hoe ik mezelf verbaasde en ervan schrok dat al die bèta in de scheepsbouwkunde nu blijkbaar toch niet genoeg was (voor mij als ultiem beta persoon, dacht ik ;-))… het was niet waar mijn vuurtje voor brandde. Waar ik voor uit mijn bed sprong, warm van werd, van ging stuiteren, méér van wilde…

En hoe iedere vrijdagmiddag weer, en steeds vaker ook op andere dagen, mij dat gevoel bekroop …en steeds sterker werd. Tot op ‘n dag…ik de knoop doorhakte…ok, ik ga het anders doen!

Onder het motto: ‘je kunt beter spijt hebben van iets dat je gedaan hebt dan van iets dat je niet gedaan hebt’, nam ik ontslag.

(klik hier als je het begin van dit verhaal hebt gemist en wil weten wat er op die vrijdagmiddag op de A2 gebeurde…)

Hoe kom je dan van de schepen tussen de honden terecht?
Op dat moment had ik zelf 2 honden. Gedreven door mijn beta brein ging ik op zoek naar informatie over hoe ik hen moest opvoeden, hoe ik ervoor moest zorgen dat ze naar me gingen luisteren en hoe ik me als hun baasjes moest gedragen.

En wat denk je? Boeken vól met informatie, allemaal met dé juiste methodes en oefeningen die je gedaan móet hebben. En allemaal anders…

Dus wilde mijn beta brein weten wat er dan achter die informatie zat. Waarom zou dát dé methode zijn, waarop is dat gebaseerd, welke theorieën zitten erachter?

En zo leidden de boeken en internet me naar steeds meer inhoudelijke workshops, seminars en een opleiding tot instructeur en gedragstherapeut voor honden.


En toen gebeurde het… 

Met mijn eigen honden was ik actief trainend bij een hondensportvereniging en daar hadden ze me ondertussen gevraagd om de puppycursus te gaan verzorgen.

En tadaaa…..! Daar voelde ik dat dingen samen begonnen te komen. Aan de ene kant was mijn beta brein nu tevreden en voldaan: ik wilde dingen snappen, er moest een plan komen voor een probleem, ik dacht erover na, analyseerde en bedacht een oplossing.
En aan de andere kant, met dat analyseren, met het plan om het probleem op te lossen kon ik nu écht iemand helpen.

Mijn uitleg, handvatten, adviezen en oefeningen maakten nu verschil, het had impact! Een hond en zijn baasje leerden elkaar begrijpen, ik zag hun relatie groeien en ze meer (of weer) vertrouwen in elkaar krijgen. Dáár gaat mijn hart sneller van kloppen, daar spring ik voor mijn bed uit, daar brandt mijn vuurtje voor, dat is waar ik meer van wil!

“Dáár moet je je werk van maken!” zeiden mensen, dit is wat bij jou past, je staat helemaal te stralen als je ermee bezig bent. En dat was en is zo, maar toch sloeg de onzekerheid toe. Had ik er echt wel goed aan gedaan? Moest ik niet voor de zekerheid kiezen? Kon ik dit wel? Waar moest ik beginnen?

“Huppakee San! Wie A zegt moet ook B zeggen en wat ik doe wil ik goed doen, dus aan de slag!”

 

In Rotterdam startte ik Cani-Connect Hondengedragscentrum. De afgelopen 10 jaar heb ik honderden baasjes mogen begeleiden bij de opvoeding en training van hun hond.

mei
31
Ogen op steeltjes
Loop jij ook de hele wandeling met ogen op steeltjes?

Ik deed dat wel….en nog steeds, ook met mijn ‘nieuwe’, niet reactieve hond, betrap ik mezelf er nog af en toe op dat ik de hele omgeving scan en onrustig word van onoverzichtelijke hoeken en kruisingen….

Het ‘trauma’ dat ik over heb gehouden aan mijn reactieve hond. Ik hield er altijd rekening mee in wat voor gebieden en wat op wat voor tijdstippen ik met haar ging lopen. Maar toch was ik altijd op mijn hoede…

Ik baalde er regelmatig van dat ik niet ‘gewoon’ met haar naar het bos kon, zonder me zorgen te hoeven maken en het hart in mijn keel voelen kloppen bij iedere schim die ik ergens dacht te zien bewegen.

“O, wat is dat? daar komen mensen aan….hebben ze een hond bij zich? kinderen die lawaai maken en heen en weer rennen? of nog erger op fietsjes? wapperende kleren aan hebben?”

“Een hond zie ik…ok, is hij aangelijnd? Ja, pfjoew! Dan kunnen we onze weg vervolgen en op gepaste afstand passeren.” ” Of nee, wacht even de hond loopt los, en hij loopt ver bij zijn baasje vandaan…en zijn baasje is drukker met zijn telefoon dan met de hond. De kans dat hij ons op tijd gaat zien en zijn hond bij zich roept schat ik klein in.” “Heeft de hond ons al gezien? Nee, nog niet. Hoe beweegt hij? waar is hij mee bezig? hoe schat ik in dat hij zal reageren als hij ons in de gaten krijgt?” …. “Mnee…. toch maar geen risico nemen, ik heb geen zin in trammelant en discussies over “ja maar mijn hond doet niets hoor en wil alleen maar spelen” … ja ja maar die van mij kan wel iets doen en ze wil niet spelen!”

Iedere wandeling weer verliep het zo. Ik koos gebieden met overzicht en kwam bijvoorbeeld alleen in de winter in het bos, omdat ik er dan door de bomen heen kon kijken en zien wat er aan kwam. Anders liep ik liever op open stukken, tussen de weilanden bijvoorbeeld of op het strand. Maar dan wel op stukken en tijden waar het erg rustig was. In losloopgebieden kwam je mij al helemaal niet tegen. Daar baalde ik van hoor, ik vond dat erg jammer want ik had ook een hond genomen omdat ik het leuk vond om af en toe met mensen en honden samen te kunnen lopen (wat met de hond daarvoor ook geen enkel probleem was).

Het heeft me lange tijd gekost om te accepteren wie zij was en wat zij nodig had om buiten ontspannen te kunnen wandelen. Dat strookte helemaal niet met het plaatje wat ik in mijn hoofd had en wat ik graag wilde doen met mijn hond. En misschien als ik eerlijk ben, heb ik het nooit helemaal geaccepteerd…

Maar juist dat heeft me ook veel geleerd. Heeft ervoor gezorgd dat ik steeds verder bleef zoeken. Naar manieren, oefeningen, dingen die ons konden helpen om het voor háár én voor mij zo aangenaam en ontspannen mogelijk te maken buiten.

En die ervaringen deel ik met je in de training reactieve honden! De oefeningen en hulpmiddelen die ons het meest hebben geholpen om zoveel mogelijk ‘normaal’ te kunnen bewegen ‘in het wild’.

Ik had nu tools om moeilijke situaties op een rustige manier en volgens een bepaalde strategie te begeleiden. Ik kon voorkomen dat ze escaleerden. Ik kon ons er rustig doorheen of langs loodsen. Ik kreeg weer vertrouwen in ons als team en kon weer op een leuke manier samen op pad en genieten van en met mijn hond, we konden samen weer plezier hebben!

Er start weer een nieuwe training reactieve honden in september 2019! De theorieles is op vrijdag 6 september (de theorie kun je eventueel ook uit het ebook halen) en vanaf zaterdag 14 september starten de praktijklessen.

Tot eind juni 2019 kun je inschrijven met korting!
https://caniconnect.nl/training-reactieve-honden/

mei
16
Knopen doorhakken

Hoe het allemaal begon…

Zo’n 12 jaar geleden, aan het einde van een werkweek, na de vrijdagmiddagborrel, rijdend (en net zo vaak stilstaand in de file ;-)) op de A2 vanuit Gorinchem naar Amsterdam (waar ik toen woonde). Weer een drukke werkweek achter de rug op de ontwerpafdeling van Damen Shipyards in Gorinchem. Leuke collega’s, mooi bedrijf, prettig salaris, voldoende mogelijkheden om door te groeien en precies passend bij mijn opleiding scheepsbouwkunde.

Maar iedere vrijdagmiddag weer besloop mij dat gevoel van onvrede…van machteloosheid…van er niet genoeg toe doen…geen verschil kunnen maken…. Wat deed ik daar nou? Waarom en voor wie? Wie wordt er nou echt blij van mijn werk? Zit er nou echt iemand te wachten op mijn veiligheidsplan? Op speciaal mijn stabiliteitsberekening?

En dat, moet ik heel eerlijk zeggen, had ik niet van mezelf verwacht, ik schrok er van. Ik was (dacht ik) altijd een super bèta persoon. Gericht op cijfers en analyses, met op de middelbare school een typisch bèta pakket, meer bèta kon niet. Scheikunde natuurkunde wiskunde a en b, je kent het wel.

Maar al die bèta in de scheepsbouwkunde was nu blijkbaar toch niet genoeg… het was niet waar mijn vuurtje voor brandde. Waar ik voor uit mijn bed sprong, warm van werd, van ging stuiteren, méér van wilde…

Iedere vrijdagmiddag weer, en steeds vaker ook op andere dagen bekroop mij dat gevoel…en het werd steeds sterker. Tot op ‘n dag…ik de knoop doorhakte…ok, ik ga het anders doen!

Zo is het dus allemaal begonnen, zo’n 12 jaar geleden. Hoe ik dan van de boten tussen de honden terecht kwam?

Lees hier verder >>

mei
10
Playmobil Puppy | Puppy ophalen

Eindelijk! Het is zover! De familie van der Meer gaat vandaag de puppy ophalen. (Lees hier over hun puppy avonturen vanaf het allereerste begin.)

De afgelopen dagen hebben ze zich zo goed mogelijk voorbereid op zijn komst. Ze hebben de informatie over de eerste dagen met je puppy uit het online puppyprogramma ‘Vol Vertrouwen Je Puppy Opvoeden’ al rustig kunnen bekijken.

Na de administratieve afhandeling en nog wat laatste adviezen van de fokker, is het nu echt tijd om te gaan. 

Spannend hoor! Ze hebben er goed over nagedacht welke pup bij ze zou passen en met zorg een nestje en fokker uitgezocht. Nu is het aan hun…

In de auto proberen ze eerst de pup in een mandje op de achterbank te zetten. Maar Kobus (bedankt voor het meedenken over zijn naam :-)) probeert er steeds uit te klimmen. Op schoot bij Harm met een kluifje vindt hij uiteindelijk zijn rust. 

Na een tijdje rustig bij Harm op schoot te hebben gezeten, wordt Kobus weer onrustig. Hij piept een beetje, staat op, gaat weer zitten en probeert van schoot af te klimmen. Misschien is het tijd voor een plasje? Op een parkeerplaats langs de kant van de snelweg stoppen ze even.

Kobus heeft even tijd nodig om te wennen aan de nieuwe omgeving. Maar dan ruikt hij iets…

Gelukkig ziet Marion ook op tijd de etensresten naast de prullenbak liggen. Ze kan Kobus met de lijn tegenhouden en hem daarna met iets anders lekkers, wat ze toen ze uit de auto stapten snel nog even in haar zak had gestopt, afleiden.

Kobus blijft de etensresten echter interessant vinden en wil er steeds weer naar terug. Marion pakt hem maar even op en zet hem een stukje verder, op een wat schoner stukje gras neer om hem een plasje te laten doen. Dat lukt! 

Nog even wat drinken en dan het laatste stukje in de auto naar huis. 

Wat een verrassing! Als ze thuis aankomen, staat een goede vriendin van Marion met  haar dochter Sanne, een vriendinnetje van Karlijn, op ze te wachten.

“Oh wat een schatje!” roept ze uit als ze met Kobus het tuinpad op komen lopen. Kobus loopt enthousiast op haar af.

“Kijk nou, Sanne! Wat n droppie!” “Kijk lieverd, we hebben ook nog iets voor je meegebracht…”

Kobus trekt aan de lijn en wil maar wat graag naar haar toe. Ineens bedenkt Marion weer wat ze in het puppy programma heeft gelezen over beloningen en hoe ook zogenaamde functionele beloningen zoals aandacht krijgen van mensen bepaald gedrag kunnen versterken…zoals trekken aan de lijn…en hoe belangrijk het is om je daar vanaf dag 1 bewust van te zijn…

Aha, gesnapt :-). De volgende keer proberen er eerder op te anticiperen.  

En ze heeft het nog niet bedacht of Kobus verlegt zijn aandacht van haar vriendin naar dochter Sanne…en springt op. 

Maar Karlijn weet nog goed wat ze bij de fokker heeft geleerd en doet het direct voor: 

“Sanne, Kobus moet leren om mensen te begroeten met 4 pootjes op de grond. Als je je handen naast je lichaam houdt, je lichaam en gezicht een kwartslag wegdraait en stilstaat als een lantaarnpaal, zal hij snel stoppen met springen. Als hij dan 4 pootjes op de grond heeft, mag je je weer naar hem terugdraaien en aankijken.”

Voordat ze naar binnen gaan, blijven ze nog even op het gras staan. 

Kobus loopt wat onrustig heen en weer, trekt een beetje aan de lijn, piept, snuffelt, loopt al snuffelend een stukje verder en…plast!

Harm heeft ondertussen koffie gezet en terwijl hij de koffie inschenkt, verkent Kobus de keuken. 

Marion en Harm vertellen over hoe de terugreis met Kobus verlopen is.

Kobus wordt steeds onrustiger, hij begint te piepen, snuffelt, rent een rondje door de keuken, gaat zitten, even liggen, nog een rondje door de keuken, weer piepen, springt op tegen de bank. 

Wat zou er aan de hand zijn? “We zijn pas 10 minuten binnen dus hij kan niet alweer moeten plassen” zegt Marion. 

Harm zoekt in het puppy programma. “Hmm, gezien de tijd dat hij al wakker is en alle nieuwe ervaringen, denk ik dat hij overprikkeld en moe is, maar zijn rust niet kan vinden.”

Ze pakken Kobus op en zetten hem in de ren, samen met zijn nest-knuffel die ze van de fokker mee hebben gekregen.

Kijken of we hem op deze manier kunnen helpen om tot rust te komen. 

Ze leggen nog een extra kleedje in de ren en Marion gaat naast de ren zitten.

Hoewel Kobus bij de fokker gewend was aan eenzelfde soort ren, is dit natuurlijk de nieuwe omgeving ook opnieuw weer even wennen.

Kobus piept een paar keer, loopt een rondje door de ren, snuffelt een beetje en gaat dan liggen op het kleedje. Met zijn neus tegen de nestknuffel aan, valt hij in slaap.

Welkom Thuis Kobus!

Wil je, net als Marion en haar gezin, je goed voorbereiden op de komst van je puppy, neem je zijn opvoeding serieus en wil je het graag goed doen?  

Vraag de gratis 7 delige videocursus ‘Goed voorbereid aan het puppy avontuur beginnen’ aan.

Of start direct met het volledige Online puppy programma “Vol vertrouwen je puppy opvoeden’

mei
01
Wat hebben de relatie met je hond en een spaarrekening met elkaar te maken?

Hoe consequent ben jij?

Honden weten graag waar ze aan toe zijn. Hoe voorspelbaarder, hoe beter! Voorspelbaar betekent consequent zijn. Op hetzelfde gedrag van de hond steeds op dezelfde manier reageren.

Maak afspraken met elkaar over wat wel en wat niet mag. Een hond MOET weten waar hij aan toe is. Mag hij wel of niet opspringen? Op schoot? Op de bank? Enz. We kunnen ook niet ineens de stoplicht-afspraken gaan veranderen. Bij rood mogen we doorrijden en bij groen moeten we stoppen. Dat zou een chaos opleveren. Consequent zijn betekent ook volharding, niet opgeven.

‘Mensen-zaken’

Je hond is zich is niet bewust van zaken als ‘te laat zijn opgestaan en nu haast hebben’ of ‘opzien tegen een vervelend gesprek met een collega’. Het enige waar je hond zich van bewust is, is het feit dat jij gisterochtend alle tijd had voor een rustige wandeling, ontspannen meewandelde en geduldig wachtte tot je hond klaar was met snuffelen en een plekje zoeken om zijn behoeften te doen en je deze ochtend gespannen bent, steeds aan de lijn trekt, onrustig op je horloge blijft kijken en een kort lontje hebt.

Spaarrekening van je relatie met je hond

Natuurlijk zijn we allemaal wel eens chagrijnig en de ene dag hebben we meer geduld dan de andere. Nou ja, ik tenminste 😉. Zie het maar als een soort spaarrekening. De spaarrekening van je relatie met je hond. Als er voldoende tegoed opstaat, kun je een keer een tegenvallertje hebben zonder dat het een grote impact heeft. Maar hoe minder goed gevuld je spaarrekening is, hoe groter de impact op je relatie met je hond. En als pup zijnde moet je die spaarrekening van jullie natuurlijk nog flink spekken!

Hoe staat het met jullie saldo?

Op wat voor momenten of in welke situaties lever je tegoeden in? En wat doe je om ervoor te zorgen dat je ruim in de plus blijft staan?
mei
01
Over titeren en vaccineren van je pup

(Dit stukje is geschreven door dierenarts Mariëtte Roelofsen van Dierenkliniek Cato)

Vanaf het moment dat een pup van jou is, mag en moet jij zelf keuzes en beslissingen gaan maken over de verzorging van jouw pup. Een van de keuzes die je tegenwoordig kan maken is: Wil ik mijn pup (zoals al tientallen jaren gebruikelijk) `gewoon de entingen geven` of wil ik mijn hond laten titeren. Titeren betekent dat er, met slechts enkele druppels bloed, eerst gekeken wordt of een vaccinatie wel echt nodig is. De vaccinaties wordt hierna dus exact afgestemd op jouw hond. Om deze keuze te maken, krijg je hieronder meer info over vaccineren en titeren.

Waar is het aloude standaard vaccinatieschema op gebaseerd?

Al jaren worden honden in Nederland volgens een standaardschema gevaccineerd tegen de ziektes Hondenziekte, Parvo, Besmettelijke Leverziekte, Kennelhoest en Ziekte van Weil. Pups worden hierbij gevaccineerd op 6, 9 en 12 weken. Volwassen honden worden ieder jaar of iedere 3 jaar geënt afhankelijk van om welke ziekte het gaat. Waarom worden pups 3 keer gevaccineerd? Omdat een vaccinatie pas aanslaat als de antistoffen die de pup van moeder heeft meegekregen, verdwenen zijn. Wanneer dit het geval is, verschilt per pup, en dus verschilt het moment van “aanslaan” van de vaccinatie per pup. Daarom vaccineren we 3 keer ‘blind” ervan uitgaande dat bij 1 van die vaccinaties de enting zal aanslaan. Door de titeren meet je de antistoffen van moeder en weet je dus exact wanneer de antistoffen van moeder wegzijn en dus wanneer de vaccinatie zal aanslaan.

Met het volgen van het standaard schema gaat iedere hondeneigenaar ervan uit, dat zijn pup vanaf de laatste vaccinatie volledig beschermd zal zijn. Echter we weten dat zo’n 5% van de pups niet beschermd wordt ondanks het “juist” uitvoeren van de vaccinatieschema.

Ook voor de driejaarlijkse cocktail geldt dat de meeste honden 3 jaar beschermd zullen zijn tegen de ziektes na vaccinaties. Maar veel honden kunnen er nog veel langer mee door en hebben dus niet iedere drie jaar de vaccinatie nodig. Sommige honden zijn wel 8 jaar beschermd met 1 vaccinatie. Titeren betekent daarmee ook bij volwassen honden “meten is weten”, waardoor maatwerk voor jouw hond  mogelijk wordt.

Belangrijk om te weten is dat je alleen kan titeren op de ziektes van de grote cocktail, te weten: Hondeziekte, Hepatitis en Parvo. Voor de Ziekte van Weil en Kennelhoest kan er niet getiterd worden dus hiervoor zal je het standaard schema moeten worden gevolgd, waarbij na de puppy entingen de entingen jaarlijks moeten worden gegeven om bescherming bij de hond te geven.

Dus …… Wat is titeren?

Door het afnemen van een druppel bloed van de hond kan worden bepaald of er nog voldoende antilichamen in het bloed aanwezig zijn. Hierdoor kun je zien of de hond wel of niet gevaccineerd moet worden, waardoor hij of zij niet onnodig een vaccinatie krijgt.

Wat is dan de keuze die je moet maken?

  • Weet met deze info van het bestaan van titeren
  • Maak de keuze of je je pup al wil laten titeren of pas op latere leeftijd.
  • Als je je pup de standaardvaccinaties geeft, laat dan op 16 weken met een titerbepaling controleren of de vaccinaties goed zijn aangeslagen.

Wanneer is titeren iets voor jou en je hond?

  • als je het lichaam van je hond niet onnodig wil belasten en alleen wil vaccineren als het
    echt nodig is.
  • als je wilt weten of de vaccinaties die gegeven zijn, ook echt tot bescherming tegen de
    ziektes hebben geleid.
  • als je een hond hebt die in het verleden een reactie heeft gehad op een vaccinatie.
  • als je eigenaar bent van een hond met een verminderde weerstand bijvoorbeeld door
    allergieën, onderliggende ziektes en/of ouderdom.

Niet alle dierenartsen zijn met titeren bekend, dus het is zinvol als je hiermee verder wil, eerst goed uit te zoeken welke dierenarts jou daarbij kan helpen. Natuurlijk zoiezo Dierenkliniek Cato in IJsselstein : ).

Kosten van titeren

Het laten uitvoeren van een titerbepaling kost in 2018 bij Dierenkliniek Cato € 47,50 per hond. Mocht blijken uit de test dat je hond een vervolgvaccinatie alsnog nodig heeft, dan betaal je voor de vervolgafspraak inclusief de vaccinatie € 13,50.

Ik hoop dat je met deze info een goede keuze kan maken die bij jou past. Voor vragen kan je altijd terecht bij Mariëtte Roelofsen – Dierenkliniek Cato.

1 2 3 8